İşte hobim Etamin kolye :) Meğer benim nakışa elim yatkınmış. Bir hevesle başladım yapar mıyım yapamaz mıyım derken şuan düşünüyorum da bir sürü yapıp hediye olarak vermişim sevdiklerime, bir kaç tanesini satmışım bile.
Yaparken hiç sıkılmıyorum, sürekli yeni daha değişik modeller yapabilir miyim diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Bu dönemde, yoğunluğun arasında bana ilaç gibi geldi. İyi ki denemişim diyorum. Belki bana değişik fırsatlar açabilir kim bilir :) Hatta şöyle söyleyeyim bunlar daha başlangıç. Aklımda daha çanta yapmak, broş, küpe, anahtarlık var. Tek ihtiyacım olan şey boş zaman :)
      Öyle bir zaman gelecek ki bunları boş vaktimde değilde hobim için bir zaman ayıracağım. Hissediyorum.. :)

        Çok uzun zaman olmuş blog sayfasına yazı eklemeyeli hatta yazı yazmayalı. Sanırım mutlu olmakla meşguldüm 😍 Evet daha önce hissetmediğim bir sürü duygu yaşadım, kısıtlı zamana fazlaca şey sığdırdım ve inanılmaz şekilde şans artık benden yana.. Kesinlikle hak ettiğimi düşünüyorum 😊 Mutlu olmak güzel şey, hak eden herkes tatsın bu duyguyu..

Peki bu sıralar ne mi yapıyorum? Okulum devam ediyor inşallah bu dönem bitecek ve mezun olacağım. Yeni bir hobi edindim ve hobim den yavaş yavaş para kazanmaya başladım. İlerleyen zamanlarda sizinle de paylaşacağım. Yaz tatilinde bölümümle alakalı staj yaptım ve ek bir işte çalıştım. İnanılmaz tecrübeler edindim. Güzel dostluklar kurdum. Uzaaak memleketlerden dostlar edindim. Konserler, piknikler derken doğaya yaklaştım. Şu sıralar temiz havayı içime çektiğimde, gökyüzü daha parlak, güneş daha sıcak görünüyor. Daha huzurluyum. Kalbim.. Kalbim ise hiç olmadığı kadar hızlı çarpıyor ❤

Teşekkür ederim.. Her şey için..

      Hani içinde bir şey vardır ya çözemediğin. Kelimelere dökmek istersin ama bir türlü doğru kelime çıkmaz ağzından. Mutlusundur ama içinde bir şey hep sana bir hüzün hatırlatır. Çözemediğin bir hüzün. Sanki şimdi mutlusun da sonrası ne bakalım der gibi. Tam duyguyu yaşamazsın. Kalbimin sesini duyamıyorum. Ne diyor acaba. Tam hissettiğim duygu ne. Bir kere duysam her şey yolunda mı?
      Yanlış yoldaysam eğer sadece fısılda.. Duyarım..

      Düşünelim.. Bir olay olduğunda, başımıza iyi veya kötü bir şey geldiğinde sadece biraz düşünelim. Belki gerçekten de bir olayın bir sebebi vardır.  Hayat telaşesine o kadar kapılmışız ki düşünmeyi, sorgulamayı neredeyse unuttuk. Aslında her şeyi bir sebep sonuca bağlarsak o zaman yakınmayı bırakıp anlayabiliriz nedenini. Buradaki amaç her zaman nedenleri öğrenmek değil tabi ki de. Olayı anlarsak çözebiliriz bence neden bizim başımıza geldi diye. Geçmişimiz, içimizde ki niyet  ya da büyük sözlerimiz bize yardımcı olabilir. Yani demek istiyorum ki bir şey yaşıyorsak eğer belki de sorumlusu bizizdir. Neden hep yakınıp, şikayet edip duruyoruz ki. Biraz düşünsek buluruz bence sebebi.. Bulamıyor muyuz? O zaman vardır bunda da bir hayır. Körü körüne yaşamayalım, düşünelim, sorgulayalım.. En azından bunu becerebilelim.

Duygular, duygularımız ne kadar da değişken. Bazen bir an'ımız diğer an'ımıza uymuyor. Bugün bizi üzen şey yarın mutlu edebiliyor. Dün karamsarken bugün mutluluktan havalara uçabiliyoruz. Biz her gün ne kadar çok şey yaşıyoruz. Bu gözler, kulaklar ne çok olaya şahit oluyor. Kalbimiz, aklımız hiç yorulmuyor mu bu yoğun karmaşaya. Gerçekten her şey bir gün de değişebiliyor. Her şey derken gerçekten her şey; biz ,olaylar, etrafımızdakiler, çevre, dünya, tüm evren... Gün geliyor bizi üzenin aslında bize bir ders verdiğini ya da mutluluğumuzun sahte olduğunu sonradan fark edebiliyoruz. Her işte bir hayır vardır diye boşa dememişler. Değişen duygular mı yoksa farkındalık mı bilmiyorum ama içinde bulunduğumuz iyi veya kötü durum her an değişebilir. Bırakın her şeyi zaten en başta da biz değişmiyor muyuz? Sadece zamanın içinde akıp gitmiyoruz, farklılaşıyoruz. Bu durumda en akıllı insan değişime çabuk uyum sağlayandır bence. Ne kadar çabuk uyum sağlarsak o kadar mutlu oluruz gibime geliyor. Geriye dönüp bakarken bile o kadar şey değişiyor ki sonra yakalamak zor olabiliyor. İleriye de bakmayalım sadece an'ın güzelliklerini görmeye çalışalım. Bir de böyle deneyelim :) Ne kaybederiz ki :)

Yılın ikinci yarısına hoşgeldimmmmmm :) Yılın bütün üzüntüsünü ilk yarı da harcadım galiba şimdi içimde bir mutluluk. Kim demiş imkansız var diye, takılı kalmak niye olsun ki.. Bir haziran gecesi, sabahı düşünün mutluluktan uyuyamadığım :) Teşekkür ederim Allah'ım teşekkür ederim, beni duyduğun, içimi rahatlattığın için. Kapanışı güzel yaptık :) Şimdi tamam işte :)

Benden size şarkı --https://www.youtube.com/watch?v=ThufvaUVi1Q

      Yağmurlu bir güne başladım. Hem de ne yağmur; gök delindi misali. Zar zor uyuduğum gecenin sabahında gök gürültüsüne korkarak uyandım. Bir saat boyunca çok şiddetli yağdı. Ben eminim ki Yalova da olup yağmura uyanmayan yoktur. Gök gürültüsü beni çok korkutur, bir de yalnızsam sorun büyüktür. Bir yandan da şöyle oluyor, gökten bir ses ilahi bir gücün olduğuna kanıt gibi :) Umarım bu sabah kimse için daha da zor geçmemiştir.
Mayıs ayı çok kızgın, sinirli.  Bu kadar şiddetli ve sağanak yağış umarım Yalova da ki pislikleri temizlemeye yetmiştir. Haziran da daha rahat ederiz.

     Ah James Blunt sen biliyorsun. Sen her şeye şahitsin. O kadar iyi anlıyorsun ki beni her şarkınla bunu bana gösteriyorsun. Mutlulukta sen de mutsuzlukta. Sen her duygunun en içindesin. Şarkıların kaçmaya çalıştığım zaman saklandığım yerdeler, bunalıp gökyüzüne baktığımda kulağımdaki melodiler, kahkaha atarken hep oradalar. En çok da en içimdeki notasın. Sen, şarkılar, tüm melodiler çok güzelsiniz. Benim için en çok You're Beautiful ' sun.. Biz çok güzeliz.

James Blunt - You're Beautiful

Fotoğraf kaynak : https://www.viagogo.com/ph/Concert-Tickets/Rock-and-Pop/James-Blunt-Tickets

      Her geçen gün seçim öncesinde ki gündem doların artışı. Twitter da tt lerde hep dolar, her gün hızla artmasıyla İnstagram keşfet kısmım bir sürü bu konu hakkında karikatürle doldu taştı. Bir süre sonra bıraktım zaten neler olup bittiğini sadece kaç olmuş diye bakıyorum. Nedir bu dolar bizi nasıl etkiler? Detaylı bir yazı yazmak isterdim fakat işin ustası yazmış zaten. Hem de çok güzel açıklamış. Sizinle de paylaşmak istiyorum. Okursanız pişman olmazsınız.

Gülse Birsel - Bütçenizi Didiklemek İstiyorum

      Herkesin bildiği, duyduğu bir söz aynı zamanda da hiç bir zaman işimize gelmeyen söz. Planlar yaparız, rotalar çizeriz, hayaller kurarız. Bazen olur bazen olmaz. Herkes kaderini kendi çizer, en azından ana yol belli olsa da geçeceği sokakları belirler.  İşler istediğimiz gibi giderse ne mutlu. Sıfır sıkıntı. Peki ya planladıklarımızın hiç biri olmazsa? Hayat bize başka şeyler hazırlamışsa. Var mı b planı c planı ya da bırakın planı hazır mıyız her şeye? Dürüst olun HER ŞEYE? Ben son bir kaç ayda anladım ki kendinizi isterseniz en kötüye hazırlayın isterseniz en iyiye, bin tane plan yapın. Yine de hayat şaşırtmaya devam ediyor. Şunu çok iyi biliyorum ki hiç bir şey kalıcı değil. Bu cümleyi kafamın bir köşesine kazımak, iyice anlamak, unutmamak istiyorum. İyi, kötü, ben, biz dahil hiç bir şey kalıcı değil. Bazen de bize yazılan plana uymak gerekiyor. En azından çabuk alışmak. Geceye bir şarkı bırakıyorum. Herkese mutlu geceler diliyorum.

https://www.youtube.com/watch?v=WXyqW9aSkx8

      Mayısın ortasına geldik bile. Sadece bana mı öyle geliyor bilmiyorum da 2018 sanki çok çabuk geçiyor. Bir acelesi varmış gibi. Bu ay da Ramazan olarak çabucak geçecek son hoop yılın ortasındayız. Bu hıza yetişemiyorum. Zamanı durduramayacağıma göre sanırım benim biraz tempo yakalamam gerekiyor. Yılın ikinci yarısı başlamadan, birinci yarı yılı güzel kapatmak lazım. Hedef listesi hazırlandı ✔️ :) Siz de ilk yarıyı bitirmeden biraz toparlanın derim :)

      Bir yerde okumuştum, şans hazırlıkla fırsatın karşılaştığı köşe başıdır. Genelde olumsuz sonuç olunca şansızım denir. Belki de hazırlıklı değiliz. Şans sandığımız şey değildir. Önce bunu bir düşünmek lazım.

      Fırsatın karşılamak mühim. Bence kesinlikle fırsat her insanın karşısına en az bir kere çıkar. Marifet onu fark edip yakalayabilmekte. Düşünseniz ya belki de herkese günde bir kere fırsat geliyordur, öyle bir düzen vardır. Ne güzel olurdu. Şu da güzel olabilir, tam ihtiyacımız olduğunda bir fırsat çıkar ve biz o an olmamız gereken yerdeyizdir.
   
      Cesarette önemli. Şans vardır, fırsat gelmiştir, biz hazırızdır ya cesaret edemezsek? O zaman her şey uçup gider. Cesur olmak gerek. Sadece şans geldiğinde değil, şansa giden yolda da cesur olunmalı.

      Şans, fırsat, hazırlık derken ben bu üçlünün ortasında bir yerlerdeyim. Kendimi hayatımın en önemli  köşe başında hissediyorum. Cesaretle attığım adımlarım, istek ve inançla beni şansla karşılaştırdı. Peki hazır mıyım? Bilmem. Belki de hazır olmak için hazırımdır :) Şuan istediğim tek şey köşeyi döndükten sonra güzel manzaralı bir sokağa çıkmak. En güzel çiçeklerle dolu, tam karşıya baktığımda denizle gökyüzünün birleştiği ufuk çizgisini görmek, derin bir nefes ve kahkahaların inlediği bir sokak; Mucize Sokağı.

      Aslında hepimiz bir döngünün içindeyiz. Herkesin kendine ait bir döngüsü var ve bazen sadece kesiştiğimiz noktalar oluyor. O anı birlikte geçirmemiz gereken kişiler, olaylar vs. Her nasıl oluyorsa o kesişmeleri engellemiyorsunuz, yaşamak zorundasınız. Size mutlaka bir ders vermesi gerek ya da siz karşınızdakine bir şeyler öğretceksinizdir. Kimse kimsenin karşısına boşuna çıkmaz, bir amaç olmalı. Tabi bunu görebilene, anlayabilene. Kesişimler bunun için değil midir zaten? Ayrıca siz iyiyseniz size iyi dönecektir ama yok içinizde hep fesatlık, kötü varsa er ya da geç sizi bulacaktır. Kendi döngümüz dedim ya işte bizden de bize gelecek olan bir şeyler mutlaka vardır. Ben buna inanıyorum.

Güven.. Bence en anlamlı kelimelerden biri. Belki de bir çoğumuz için ilk sıradadır. Büyülü bir şey gibi.

Birinin size güvenmesi, sizi daha sorumlu yapar. Sizin birine güvenmeniz, sizi daha cesur yapar. Şu hayatta kendinizden başka yanınızda her daim birinin olduğunu bilmek, bunu hissetmek bile sizi diğer insanlardan ayırır. Diğerlerine göre daha iyi hissedersiniz, daha mutlu olursunuz, daha cesur olursunuz. Hep daha daha.. İşte bu müthiş bir bir şey.

Bir insanın en büyük şansı yanında hep güvendiği birini olmasıdır bence. Ne olursa olsun güvenebileceğin bir kişi, belki de bir kaç kişi.. Sizi seçilmiş insanlardan yapar.

Seçilmiş özel insan olmak kolay mı? Tabi ki de hayır. İnsan bazen kendine bile güvenmiyorken nasıl olur da bir başkasına güvenir. Ya da kendine güven duyulmasını bekler.Bu güzel duyguyu yaşamak ya da yaşatmak bu kadar zor iken bunu nasıl başarırız? Bence birinin size güvenmesini istiyorsanız önce sizin kendinize güvenmeniz gerekir.Gerisi zaten siz istedikten sonra gelir diye düşünüyorum.

Güven öyle bir şey ki biraz güveniyorum diyemezsiniz. Ya güveniyorsunuz ya da güvenmiyorsunuz. Bu kadar basit. Bazen de güveniniz boşa çıkar o çok ayrı mesele. Yanılırsınız yanlış kişiye güvenmişim dersiniz. Bu işte en kötü andır. Yanılmışım dediğinizde başlar tecrübelerinize bir tecrübe daha eklemek. Daha dikkatli, daha korkak yaklaşırsınız insanlara. En az sıyrıkla atlatmak için çabalarsınız.

Bir daha kimseye güvenemem dersiniz.Tekrar baştan almanız gerekir. Her yanılgıda en baştan. Bir süre sonra yorulursunuz. Birine güvenmek istemezsiniz bile. Büyülü duygudan vazgeçersiniz. Tek başınıza devam etmeye karar verirsiniz. İşte o zaman anlarsınız güvenebileceğiniz tek bir kişi vardır, oda sizsinizdir. Bu da sizi şansız insanlar grubuna dahil eder. Bu konuda şansız iseniz en zor hayatı yaşıyorsunuz demektir. Ama ne olursa olsun kendinize güvenmekten vazgeçmeyin.

Ben bu konuda şanslı gruba dahil oluyorum sanırım. Ne olursa olsun yanımda olabilecek bir aileye sahibim. Bu hayatımda ki tek şanslı olduğum konu galiba. Umarım sizinde etrafınızda sonsuz güvenebileceğiniz insanlar vardır. Seçilmiş kişilerden olmanızı diliyorum..

Her duygunun hissizleştiği an'dayım. Ne önemi var? Her acı unutulacaksa bir gün acı çekmenin ne anlamı var? Mutlu eden bir gün çekip gidecekse mutlu olmak niye? Gülmek sadece an'lık bir meseleyse tutamadığın an neden? Zaman sadece an'lardan ibaretse her an neden önemsiz görünür? Her an anı olarak kalacaksa şu an'ın ne önemi var. Ben anılarda yaşamayacaksam, her şeyin anı kalması neye yarar? Bana yön verecek an'lar şimdiyse ben neden an'ın içinde, en derininde olamıyorum?

      Yeni arkadaşım Bodrum Papatyası :) Benim için Nisan eşittir bahar. Baharın gelmesiyle etrafta açan çiçeklerin güzelliğine daha fazla dayanamadım odama bir arkadaş daha ekledim. En sevdiğim çiçek papatyadır. Tabi bunların bir sürü çeşidi var. Benim sevdiğim iri olanlar ama adı tam olarak ne bilmiyorum. Bir kaç çiçek arasından papatya ailesinden bodrum papatyasını seçtim.

      Renk skalası bana göre geniş. Beyaz, pembe, mor, eflatun, mavi, sarı, turuncu ve çeşitli renklerde çiçek açabilirmiş.  Güney Ege kıyı kesimleri ve Akdeniz bölgesi kıyı kesimlerinde yetiştirilen bir çiçek türüymüş. Bakalım benim saksımda ne kadar yetişebilecek, rahat edebilecek mi bilmiyorum :)

      Artık kitap yorumu ekleme zamanımın geldiğini düşünüyorum. Blogumla ilgilenmedim şu sırlarda bana iyi gelen kitaplarla meşguldüm. En son okuduğum kitap Ömer Sevinçgül'ün Hayat Sevince Güzel kitabı. Ben okurken çok zevk aldım. Bir oturuşta bitirdim diyebilirim. İçinde kısa kısa hikayeler var.



      Okurken sizi hiç zorlamayacak, aile boyu bir kitap. Her hikayenin sonunda sebepsizce bir gülümseme oluyor, işte o çok hoşuma gidiyor :)



      Elinize kahvenizi alıp, kitabı okumaya başladığınızda hissedeceğiniz ilk şey bence samimiyet olacak. Hayatın kargaşasından uzaklaşıp biraz mola vermek isteyenler için iyi bir seçim olabilir.



Kitabı okumaya karar verenler CarpeDiem yayın evinden satın alabilirler :) İyi okumalar.

Geçtiğimiz haftalar da diğer blogger arkadaşlarla düzenlediğimiz etkinliğimiz gayet olumlu sonuçlar doğurdu :) Etkinlik sayesinde bir çok güzel insanla tanışma fırsatı yakaladım. Sanırım bir çoğumuz blogger olmamız vesilesiyle bir araya geldik. Daha sonradan dahil olduğum bu grupta olmaktan çok mutluyum. Yaklaşık 1.5 ay süren çalışmamız sonunda Yalova da güzel mekanlardan biri olan  dccoffeefood bize kapılarını açtı :)

Beni mutlu eden ilk şey şu oldu; blog sayfasını takip ettiğiniz kişinin kim olduğunu bilmek, sohbet etmek, onu tanıma şansı yakalamak. Sanırım ben yazılarını okuduğum kişinin gerçekte kim olduğunu bilmek istiyorum. Gizemli kimliklerden pek hoşlanmıyorum galiba :)


      Etkinlik için birçok firmalarla iletişime geçerek yaklaşık 2 aylık sürecin sonunda bize destek veren tüm sponsorlara çok teşekkür ediyorum. Sayelerinde ürünlerini deneme şansımız oldu.



      Etkinliğimize katılan iki tane sponsorumuzla da tanışıp gayet hoş vakit geçirdik. Eğer kokulu taşa ilginiz varsa masaldesign16 sayfasının ürünleri dikkatinizi çekecektir ya da kokulu sabunların özel tasarımını arıyorsanız surprizsabun sayfasını ziyaret edebilirsiniz :)

      Kişiye özel tasarım denilince akla ilk gelenlerde kupa oluyor. Kütahya da yaşayan Senem hanımın hobisi bir çok insanın hayalini gerçekleştiriyor. Polimer kil ile yaptığı istediğim kupa beni en mutlu eden şey olabilir. İstediğiniz şekilde size özel kupa, anahtarlık gibi aksesuarlar  tasarlayabiliyor. senemcehobi sayfasına göz atabilirsiniz.
      İnce detaylarla şıklık yaratmayı sever biriyseniz bu bardak altlıklarını seveceğinize eminim :) Ahşap tutkunuysanız  bir_agackakan sayfasına bakabilirsiniz. Örgü bardak altlığını tercih ediyorsanız sedefeylaorgu sayfasında çeşitlere bakabilirsiniz. 
      Tasarım kurabiyeler için mutlugunkurabiyecisi_asli sayfasında bir çok seçeneği bulabilirsiniz. Türk kahvesinde daha yumuşak tatlar arıyorsanız artık mandabetmazkahvesi ni deneyin derim. Günün sonunda size iyi gelecektir :)

      14 Şubat :) Şubatın gelişi benim için hemen babamı hatırlatır. 1 Şubat babamın doğum günü. Daha sonra da şubata ait sevgililer günü. Neden sevililer günü soğuk bir gün de olur ki. Bir kaç senedir fazla soğuk geçmiyor olsa da bunu düşünürüm hep.

Sevgililer günü bu yaşıma kadar hep yalnız geçirdim. Öyle tercih ettim desem daha doğru olabilir. Ortaokuldaydım, sınıfın penceresinden dışarıdaki soğuğa bakarken sevililer günü nedir ne değildir bilmeden kendi kendime söz vermiştim. Sevgilimle geçireceğim ilk sevgililer gününü gerçekten sevdiğim biriyle geçireceğim diye. Bu sözümü hiç unutmadım aslında bakarsanız çok da sevgilim olmadı ama lise de bir erkek arkadaşım vardı Şubat ayı gelince ilk sevgililer günümü onunla geçirmek istemediğimi fark edip ayrılmıştım. Zaten o da  1 haftalık bir ilişki mi diyeyim takılmak mı diyeyim bilemedim öyle bir şeydi:) Bu olayı ne kadar büyüttüm bilmiyorum da yıllar geçtikçe sanki daha da önem kazandı.

Hani hep derler ya ilkler unutulmaz. Bence de ilk özel anlar unutulmaz gerçekten. Belki de buna fazla takıldığım için bu sene de yalnız gireceğim sanırım :)

Özel günler sizce neden var? Ya da olmalı mı? Aslında bu konuda bende kararsızım. Bazen diyorum günler geçiyor bir gün de toplum da özel olarak kutlansın ne var bunda. Nebiliyim anneler günü babalar günü, sevgililer günü gibi.. Biliyorum bunlara bir çoğunuz para tuzağı olarak bakıyor. Ne derler Amerika'nın oyunları:) Bence öyle değil.. İlla sizden büyük hediye bekleyen mi var küçücük bir çiçek de alamıyor musunuz, hadi onu geçtim kendi elinle bir şeyler hazırlasan, küçük bir kağıda bir şeyler yazsan bile karşındakinin hoşuna gider. Gitmiyorsa zaten bir terslik yok mudur:) Anlamış olursun. Nasıl ki anneler babalar o gün büyük hediyeler beklemezlerse sevgililerde beklemez bence. Sadece hatırlanmak isterler. Bunu bir anlasak. Tribe girmeden şu güzel günler kutlansa ne hoş olur. Maddi gücün yetiyorsa da al tabi en pahalısından, en iyisinden sevdiğine feda olsun :)

Düşünüyorum da belki bu özel günler onu kutlayanlar için değil de kutlamayanlar için daha önemlidir. Sevgilisi olmayan biri için 14 Şubat sadece indirim günüdür, sokakta gördüğü sevgililere bakarak kendi yalnızlığını düşünür. Bazen tek bir gün uzun gelir sanki diğer günlerden farklıymış gibi. Uyuyup uyansa her şey normale dönecek ama saatler geçmez. Sadece 14 Şubat değil ki mesela anneler günü. Sizce annesi olan biri için mi daha önemlidir olmayan biri için mi? Neden sadece o gün hatırlarız annemizi, babamızı? Hemen herkes sosyal medya da paylaşır annesiyle, babasıyla fotoğraf sanki her zaman çok iyi davanırmış gibi. Neden düşünmezler annesi olmayan biri o fotoğrafı görünce üzülmez mi o gün onun için acıdır. Başka zaman paylaşsan o kadar canı yanmaz bence. Çünkü bazı günler hem özeldir hem acı. Bunlara her zaman karşı çıktım. Bazen bazı şeyler paylaşılmamalı. Olmayanları da düşünmek gerek. Konu başlığı sevgililer günü ama buna da değinmeden geçemedim.

Sonuç olarak 14 Şubat benim için de özel gündür ve en özel insanla en güzelinden geçirilmelidir 💗. Sevdiğini belli edemeyen bunca insan için özellikle erkekler diyeceğim kusura bakmayın :) bir fırsat. En iyi şekilde değerlendirin. Her gününüzü özel yaşayın ama yine de bu bir ayrı olsun. Ne olacak klişeyse klişe :)